Studia na Wydziale Artystycznym UMCS w Lublinie, dyplom w 2003 r. w pracowni malarstwa prof. Jacka Wojciechowskiego.
Wystawy indywidualne i zbiorowe w kraju i za granicą, kilkukrotnie nagradzana w sandomierskich „Porównaniach”.
Malując buduje przestrzeń obrazu za pomocą plam barwnych. W życiu zawodowym zajmuje się również snycerstwem, prowadzi pracownię rzeźby w drewnie w Warsztacie Terapii Zajęciowej.

Wystawy indywidualne:
- listopad 1999 – Dom Kultury „Kolejarz” w Lublinie
- lipiec 2007 – Tarnobrzeski Dom Kultury
- październik 2007 – Dom Kultury w Ożarowie
- styczeń 2008 – Centrum Wikliniarstwa w Rudniku n. Sanem
- maj 2008 – Samorządowe Centrum Kultury w Mielcu
- luty - marzec 2009 – Galeria Secesja w Tarnowskich Górach
- kwiecień 2009 - Art Hause Galerie w Kolonii (Niemcy)
- wrzesień 2009 - Galeria KrOpka w Krakowie

Ważniejsze wystawy zbiorowe:
- BWA Sandomierz: „Porównania” 12–17 – wystawy prezentujące dorobek artystyczny środowiska plastycznego związanego z Ziemią Sandomierską (2003–2008)
- BWA Kielce: „Przedwiośnie 28” (2005)
- Miejska Galeria Sztuki w Częstochowie: III Ogólnopolski Konkurs im. Mariana Michalina na Obraz dla Młodych Malarzy (2007)
- BWA Ostrowiec Świętokrzyski: IX Międzynarodowy Jesienny Salon Sztuki (2008)
- Barwy Polski w Rzymie - Muzeum Cascina Farsetti w Rzymie (marzec 2009)
- The best to... Rome - Muzeum Cascina Farsetti w Rzymie (październik 2009)
- udział w plenerach i wystawach poplenerowych, m. in. w Tarnobrzegu, Sandomierzu, Łańcucie, Strachotinie (Czechy), Lewoczi (Słowacja), Lwowie (Ukraina), Bolestraszycach.

[…] „Tarnobrzeg już po raz kolejny reprezentowała znakomita malarka młodego pokolenia, Marta Lipowska. Jej dynamiczne akryle na kartonie to bardzo nastrojowe i pełne ekspresji, świetliste kadry z życia miasta.” […] („Merkuriusz Tarnobrzeski”, nr 134 – sierpień 2008)

„Horacjańskiej myśli „carpe diem” nie sposób przetłumaczyć dosłownie, rozumiemy ją jako «chwytaj dzień», «łap chwilę». To literackie przesłanie wzięła sobie do serca Marta Lipowska, tarnobrzeska artystka, która łapie różne chwile życia, by potem uwiecznić je na swoich obrazach.
Pomaga jej w tym kolor, w którym odkryła zdolność do portretowania świata. Za jego pośrednictwem, kładąc go w sposób zdecydowany, ale jednocześnie subtelny, Marta Lipowska upamiętnia doznawane wrażenia, nie tyle te optyczne, co emocjonalne. Najczęściej maluje ludzi. Dopełnia ich przestrzenią, w której w danym momencie się znajdują. Ta stanowi jednak tylko tło obrazu. Nie jest najważniejsza, bo choć to w niej rozgrywają się emocje, zachodzą one jedynie między ludźmi, przestrzeń zaś jest ich niemym świadkiem.” […] (z recenzji Magdaleny Dziubak, „Tygodnik Nadwiślański”, nr 3 (1392) z 17 stycznia 2008r.)